Na pierwszy rzut oka ten niewielki metalowy przedmiot może być zaskakująco trudny do zidentyfikowania. Jego wąski trzonek, prosty uchwyt i nietypowy otwór nie przypominają na pierwszy rzut oka powszechnie używanych narzędzi kuchennych. Dla osób znających jedynie otwieracze z zakładkami, pierścieniami i nowoczesnymi obrotowymi otwieraczami do puszek, przedmiot ten może wyglądać bardziej jak drobny element wyposażenia niż coś związanego z opakowaniami żywności. W rzeczywistości tego typu narzędzie należało do wcześniejszej generacji technologii otwierania puszek.
Klucz ten, powszechnie znany jako klucz obrotowy, klucz do nakręcania lub klucz do puszek, został zaprojektowany do otwierania puszek wyposażonych w specjalnie przygotowany pasek zrywający. Podstawowy pomysł był prosty, ale mechanicznie sprytny. Zamiast wycinać całe wieczko oddzielnym otwieraczem, sama puszka zawierała wąski pasek , osłabiony lub porysowany na krawędziach. Jeden koniec tego paska tworzył małą zakładkę. Użytkownik wkładał zakładkę w szczelinę klucza, a następnie obracał klucz ręcznie.
Gdy klucz się obracał, metalowy pasek owijał się wokół trzonu i stopniowo oddzielał się od puszki. Ruch obrotowy skutecznie otwierał pojemnik i umożliwiał dostęp do w środku. Ta metoda ma długą historię w komercyjnych. System otwierania oparty na kluczu został opatentowany w Stanach Zjednoczonych przez J. Osterhoudta w 1866 roku.
Koncepcja ta pozwoliła na nawinięcie paska metalu na klucz, zamiast konieczności odcinania całej pokrywki. Historyczne zapisy dotyczące opakowań pokazują, że puszki nakręcane kluczem później stały się powszechne w przypadku sardynek i innych produktów spożywczych pakowanych w metalowe pojemniki. Technologia ta wyprzedza zatem wiele z powszechnie dziś uznawanych za powszechne rozwiązań z funkcją łatwego otwierania.
