Zanim Ethan skończył 12 lat, przez prawie dwa lata oszczędzał na gitarę. Zatrzymywał każdego dolara z prac domowych, kieszonkowego, monet znalezionych w domu i letniego stoiska z lemoniadą. Na kopercie widniał wyraźny napis „GITARA. NIE DOTYKAĆ”. W końcu zaoszczędził 376 dolarów i był gotowy kupić czarną gitarę akustyczną, o której marzył.
W drodze do sklepu muzycznego Ethan zauważył bezdomnego mężczyznę o imieniu Malcolm siedzącego na zewnątrz ze swoim starszym psem Buddym. Malcolm ledwo wiązał koniec z końcem, czasami śpiąc w schroniskach, a czasami na dworze. Ethan siedział z nim i zadawał pytania, których większość dorosłych unikała. Malcolm wyjaśnił, że utrata pracy, rodziny, oszczędności i domu sprawiła, że stał się bezdomny.
Gdy Ethan i ja ruszyliśmy w stronę sklepu, nagle się zatrzymał. Spojrzał na kopertę, a potem z powrotem na Malcolma. „Moje pieniądze na gitarę” – powiedział, wyciągając ją. Malcolm natychmiast odmówił.
