Rozrywka w latach 70. była również inna.
Nie można było po prostu otworzyć aplikacji i wybierać spośród tysięcy filmów.
Prawie każdej nagranej piosenki nie można było od razu odtworzyć strumieniowo.
Nie da się spędzać godzin na przeglądaniu krótkich filmików.
W rezultacie rozrywka często wymagała większego planowania i uczestnictwa.
Ludzie słuchali płyt, kaset magnetofonowych i audycji radiowych.
Grali w gry planszowe i karty.
Poszli do kina.
Uczestniczyli w koncertach i wydarzeniach społecznych.
Dzieci spędzały czas na świeżym powietrzu, jeżdżąc na rowerach, uprawiając sporty, zwiedzając okolicę lub po prostu spotykając się z przyjaciółmi.
Oczywiście, tego typu aktywności istnieją do dziś.
Ale konkurowały ze znacznie mniejszą liczbą cyfrowych alternatyw.
Muzyka była czymś, co posiadałeś fizycznie
Muzyka zapewnia kolejny fascynujący wgląd w codzienne życie w tamtej dekadzie.
Dzisiaj każdy może uzyskać dostęp do milionów piosenek niemal natychmiast.
W latach 70. słuchanie muzyki często wiązało się z posiadaniem fizycznego nagrania lub czekaniem, aż ulubiona piosenka pojawi się w radiu.
Rekordy były obiektami.
Miały okładki, grafiki, notatki na okładce i fizyczną wagę.
Ludzie mogli spędzać czas na przeglądaniu ofert sklepów z płytami, wybieraniu albumów, zabieraniu ich do domu i ostrożnym umieszczaniu igły na płycie.
Doświadczenie nie było natychmiastowe.
Być może to właśnie stanowiło część
jego atrakcyjności.
Muzyka może wiązać się z konkretnym przedmiotem, miejscem lub wspomnieniem.
Wiele lat później samo spojrzenie na okładkę albumu może przywołać wspomnienia pewnego okresu w czyimś życiu.
Fotografia była o wiele bardziej przemyślanym doświadczeniem.
Sama fotografia opowiada również ważną historię.
W latach 70. XX wieku w codziennej fotografii używano głównie filmu.
Oznaczało to, że zdjęcia nie były od razu dostępne do przeglądu.
Nie można było zrobić zdjęcia, obejrzeć je dwie sekundy później, stwierdzić, że ci się nie podoba i je usunąć.
Musiałeś czekać.
Czasami czekało się kilka dni, zanim film został wywołany.
To ograniczenie zmieniło sposób, w jaki ludzie fotografowali swoje życie.
Ludzie często robili mniej zdjęć, ponieważ filmy były droższe, a każda rolka pozwalała na wykonanie ograniczonej liczby zdjęć.
W rezultacie niektóre zdjęcia mogą nabrać większego znaczenia.
Z przyjęcia urodzinowego może wyniknąć zaledwie kilka zdjęć.
Rodzinne wakacje można udokumentować za pomocą kilku starannie wybranych zdjęć.
Spotkanie ze znajomymi
mogło zaowocować zrobieniem jednego zdjęcia, które ostatecznie stało się obrazem, który wszyscy zapamiętali.
Każde zdjęcie ma swoją historię.
Dzisiaj ludzie potrafią zrobić setki zdjęć podczas jednego wydarzenia.
Większości z nich nigdy już nie obejrzymy.
Ogromna ilość fotografii cyfrowej oznacza, że pojedyncze obrazy mogą stać się bezużyteczne.
W latach 70. sytuacja często była odwrotna.
Zdjęcie można umieścić w rodzinnym albumie i przechowywać przez dziesięciolecia.
