# „Zamrożony bark” może rozwijać się miesiącami. Objawy, etapy i leczenie
„Zamrożony bark”, czyli **zarostowe zapalenie torebki stawowej**, to dolegliwość, która powoduje stopniowo narastający ból i sztywność barku.
Ruch staje się coraz trudniejszy, a w niektórych przypadkach osoba ma problem nawet z prostymi czynnościami, takimi jak ubieranie się, sięganie po przedmioty czy podnoszenie ręki.
WebMD wyjaśnia, że stan ten zwykle rozwija się stopniowo i może trwać wiele miesięcy, a nawet kilka lat.
## Co właściwie dzieje się w barku?
Staw barkowy jest otoczony silną tkanką łączną, nazywaną torebką stawową.
W przypadku zamrożonego
barku torebka ta staje się grubsza i bardziej napięta.
Mogą pojawiać się także pasma tkanki bliznowatej, a ilość płynu maziowego, który ułatwia ruch w stawie, może się zmniejszać.
W efekcie bark traci zakres ruchu i zaczyna sprawiać wrażenie „zablokowanego”.
## Najczęstsze objawy
Najbardziej charakterystyczne objawy to:
– ból barku,
– narastająca sztywność,
– trudność w podnoszeniu ręki,
– ograniczenie zakresu ruchu,
– ból nasilający się w nocy,
– problemy ze snem po stronie chorego barku.
Ból często ma charakter tępy i może promieniować również do górnej części ramienia.
## Choroba przebiega zwykle w trzech etapach
### 1. Faza „zamrażania”
Na tym etapie ból stopniowo się nasila.
Każdy ruch barku może powodować dyskomfort, a zakres ruchu zaczyna się zmniejszać.
Ból
często staje się mocniejszy w nocy.
Ta faza może trwać około **6–9 miesięcy**.
### 2. Faza „zamrożenia”
W tym okresie ból może nieco się zmniejszyć, ale sztywność barku staje się znacznie bardziej dokuczliwa.
Codzienne czynności mogą być utrudnione, np.:
– czesanie włosów,
– ubieranie koszuli,
– sięganie do wysokiej półki,
– zapinanie ubrania za plecami.
Ta faza może trwać około **4–12 miesięcy**.
### 3. Faza „rozmrażania”
W ostatniej fazie zakres ruchu stopniowo zaczyna wracać.
Bark odzyskuje
sprawność, ale proces może być bardzo powolny.
Według WebMD poprawa może trwać od około **5 miesięcy do nawet 2 lat**.
## Dlaczego powstaje zamrożony bark?
Nie zawsze można wskazać jedną konkretną przyczynę.
Ryzyko wzrasta jednak szczególnie wtedy, gdy bark przez dłuższy czas pozostaje unieruchomiony.
Może się tak zdarzyć np. po:
– urazie,
– operacji,
– udarze,
– zabiegu chirurgicznym piersi,
– zapaleniu ścięgien,
– zapaleniu kaletki,
– innych problemach ograniczających ruch ramienia.
Im mniej bark jest używany, tym bardziej torebka stawowa może się usztywniać.
## Kto jest bardziej narażony?
Zamrożony bark częściej pojawia się u osób w wieku około **
40–60 lat**.
WebMD wskazuje również, że częściej występuje u kobiet.
Ryzyko może być wyższe u osób z niektórymi chorobami przewlekłymi.
## Cukrzyca znacznie zwiększa ryzyko
Jednym z najlepiej znanych czynników ryzyka jest cukrzyca.
Według WebMD około **10–20 proc. osób z cukrzycą**
może rozwinąć zamrożony bark.
Zwiększone ryzyko obserwuje się również u osób z:
– chorobami tarczycy,
– chorobami serca,
– chorobą Parkinsona.
Nie oznacza to, że każda osoba z tymi schorzeniami zachoruje, ale prawdopodobieństwo jest większe.
## Jak lekarz rozpoznaje zamrożony bark?
Nie istnieje jeden specyficzny test, który zawsze potwierdza tę chorobę.
Lekarz najczęściej ocenia:
–
jak duży jest zakres ruchu,
– które ruchy powodują ból,
– jak bardzo pacjent może poruszyć ręką samodzielnie,
– jak dużo można poruszyć barkiem podczas badania.
Czasami wykonywane są także:
– zdjęcie RTG,
– USG,
– rezonans magnetyczny.
Badania obrazowe pomagają przede wszystkim wykluczyć inne problemy, takie jak zapalenie stawu czy uszkodzenie stożka rotatorów.
## Czy zamrożony bark przechodzi sam?
W większości przypadków stan ten z czasem się popraw
Dalszy ciąg na następnej stronie
